Dem Vakti

esnedi yelkovan

uzandı usulca akrebin yamacına

yarına kuruldular...

silkindi / tahta masalardaki

silik kalabalıklar

duman duman üflenip

küllüklere silkindi yalnızlıklar

...

iyice yerleşti kulağıma

eğreti oturan uğultular

buz istendi rakılara

tazelendi biralar

alkolle sulanırken

denizle ilişiği kesilmiş balıklar

-yaşlı bir şair durdu

yatırıp kalemi kağıdın yanına

şiirini hayata savurdu

önce sendeledi hayat

sonra şiirin ritmine uydu-

yavaş yavaş dağılırken efkar

şerefine kalktı

kadehlerdeki yalnızlıklar

birbirine/ tanıdık gülümsedi

yabancılar...

-zaten / bu meyhanede

herkes

ademle havvadan beri akrabalar-

...

hülasa

keyfe keder zaman

çekilirken uykuya

demini aldı gece

mezedir artık masalarda

gökte parlayan yıldızlar