Deprem

İnsan ruhundada deprem yaşayabilir...

Önce artçılar bir bir gösterir kendini

Sonra hiç umulmadık anda geliverir

Uykuda yakalamıştır belliki..

Bütün gösterişiyle salar seni

Bir o yana.... Bir bu yana...

Kaçmaya çalışırsın önceleri

Kendi canın mühimdir, bencilsindir!

Birden;

uyanmamış olan masum duyguların aklına gelir

Olanca kuvvetinle çığlıklar atarsın

Sırf uyansın diye...

Uyandıramazsın!

Uykusu ağırdır bilirsin...

Kaçmaya çalışırken bir de ne göresin?

Mantığın duygularından önce uyanıvermiş bile

Elele tutuşup kaçarsınız bütün gücünüzle

Kurtuldum sanırsınız... O anki can havliyle...

Oysa diğer yarın artık yoktur

Geç kalmışsındır duygularını inşa etmeye

Yıkıntıların arasında bi umut ararsın,

Bulamazsın!...

Sen kendini düşünürken;

O çoktan yokolup gitmiştir...

Kimsenin bulamayacağı bir yere...

Duygularınızı dinlemekten vazgeçmemeniz dileğiyle...