Derdim Doksan Dokuz

Ben acılar denizinde doğmuşum

Verdiğin acılar az gelir bana

Volkanları yüreğimde boğmuşum

Sende ateş olan buz gelir bana

Aşkın mabedine dokunmuş elim

Yoktur benim ebet ile ezelim

Bağlarıma hazan vurmuş gazelim

Nevruzlu baharlar güz gelir bana

Hasretten başımı bir efkâr alır

Zavallı yüreğim pek mahzun kalır

Akar gözüm yaşı akar sel olur

Sanki Tuzluca'dan tuz gelir bana

Kestiğin vadenin süresi dolmuş

Bar veren bahçemin gülleri solmuş

Sayende adımız divane olmuş

Öter sivri sinek vız gelir bana

Kaptırsam gönlümü coşkun seline

Gücüm yetmez olur şeytan feline

Doksanında düşsem aşkın eline

İnan ki Erciyes düz gelir bana

Ben bu derdi kimden nasıl gizlerim

Kime desem tutulmadı sözlerim

Dünya güzelini görmez gözlerim

Altmışlık sevdiğim kız gelir bana

Gönlüme giydirdin çelikten yelek

Temelimden yıktın beni bilerek

Kimsede ahtı mı koymadı felek

Bülbülün çilesi haz gelir bana

Ozanca feleğe nettim neyledim

Gam ile kederle gönül eğledim

Gahi inkar ettim gahi söyledim

Derdim doksan dokuz yüz gelir bana

Ozanca/İzmir