Doğma Güneşler

Bir yol çizdim, beynimin ta en uç ta inine

Yürüyorum düşe kalka, amaç dediğim merkeze

İleri düşüncem, ileri hedefe

Bence malum, sence meçhul zafere

Yollar çetin, yolar engellerle dolu, kıvrak kuytular

Mahkum tuzaklara, Hayaller, düşler ve duygular

Yıkılan, yerle bir kalan, dönüşü yok tabular

O tabular, amaçsız, hedefsiz, gereksiz kaldılar

Baş kaldırışın revan olup, aklın ram olduğu anlar

Teferruat, gevşeklik, birkaç sebepsiz başlar

Yükselttiğim yumruğun, kalbin ve sesin ucundalar

Tabutlar üstünde uğurladığım, köhnemiş mazi tabular

An be an, birer buğday tanesi kadar, zaman hamile

Artık diriliş suyuna muhtaç, başak veren mücadele

Hasat gelmeden gönder, göndereceksen ver sele

İçsin toprak, doysun ekin, dirilsin akıllar senle

İşte çizgim, işte yolum, bin beş yüz den, on beşe

Buzul kalpler eridi, er meydan okur ateşe

Söner güneş, kükreyince vardığı an hedefe

O hedef ki, tek güneştir, tüm doğma güneşler