Doğuş

içime içime akıyor denizlerim

martılarım alçaldı fırtına gözyaşlarım

hüzzam ıslığı yine rüzgarın dudaklarında

kabaran dalgaların arasından kaçan hayallerimin boşluğu

sifonu çekilecek ömrümün

ne kadar yalanı varsa

ne kadar riya, ihanet, hırs

temiz bir denizle akıtayım içime

öfkemle tuz olsun yalanlarım

doymaz karnımın tüm kibriyle

yıkanası derime haberci

alçalan kuşların düşük irtifadaki kanat hızları

kalan kirimde akacak

son giden martının çığlığıyla

dağılacak yaşlarım tenimde

apaçinin savaş çağrısı işte kuşluk vaktinde

temizlenen içimin hayalleri

temizlenecek ruhumda kuzey rüzgarlarıyla

saçlarımdan ezgiler

serpilecek güney ovalarına

bir bütün kuruyacak derimde

balçıktan arta kalan kurum

kırılacak çatlaklarından ilk adımımla adım

rüzgarın ıslığında yenilenecek adım

bir yıldırım daha yüzleşme fırtınasından

bir doğum

başını gösteren yeni insanın

söküp çıkması rahminden dünyaya

bir yıldırım gibi karabulutlar sancısı

son bir kaç dalga daha zorla, zamanla ve bir anda

çözülen hayaller denizi tuzunda

yine yepyeni bir doğum; yoktan hayata