Dokuz Yüzüncü Şiir

ağlıyor muydu ne

yıkılırken yollar önünde

uzayıp giderken bakışları

görünmez bir hayalin içinde

ağlıyor muydu ne

bir uçurum kenarında

son kez bakar gibi

hayatın o doyumsuz yüzüne

ağlıyor muydu ne

düşerken ve tutunamazken

parmak uçları kanarken

düşerken ve tutunmak isterken

ağlıyor muydu ne

hayallerin paramparça olduğu yerde

mahkum düşmüş gibi

bir aşkın pençesinde

ağlıyor muydu ne

buz gibi üşürken

ateşin ta orta yerinde

bir damla bile kanamadan

ağlıyor muydu ne

geri dönmek isterken

mutluluğun ta zirvesine

çakılı kaldığında duvarlar ötesinde

ağlıyor muydu ne...

07.11.12