Dönülmez Gidişin

Sakın ölme derdim, okşarken saçlarımı

Sen taze meyva, ben solmuş yaprak derdin

Ne bir rüzğar esti, nede boran çıktı

Sen neden, sararıp düştün babam

Ümitlerimi hapis ettin bir avuç gözyaşıma

İki kürek, kara toprakmı girdi aramıza

Soğuk mezar taşının gölgesi düştü baharlarıma

Kırdım kalemimi,mızrabım telde boynu bükük kaldı

Zamansız göçtün öte yana, bir yarın bende kaldı ömrüm babam....