Dudaklarım Mezar Yeri

Yarim,erişilmeyen kokun özlemle taşar devasa

Tozu dumana katarak'tan taşınır sevdam fırtına

Başın ki eğilmiş gölgeme o gözlerin çırpınmakta

Namlularını doğrulttuğunda ağırlığınca ayrılığına

Dağılmış'ım vuslatın arefesinde korkunç yaramla

Her sözün ateşten gülle gayri kanamış gönlüme

Ufalandı kocamış dağlarım bağrımdaki depremle

Sahipsiz yürekle her gün ölmek sadece bahane

Sen yaşıyorsun ya bir yerlerde bir kaç sebeple

Her gece bir yıldız büyütüyorum suretin'le şişede

Bir seni bir gözyaşlarımı içiyorum sövdükçe kinle

Kokunu'da unuttum belki'de kokun cennetinde

Obruklu gözlerime çeyizlik düşlerimi örtmüştüm

Eski bir tren misali dumanlı,dumanlı hasretinle

Dudaklarım mezar yeridir tapulu iki metreyle

Sigaramın dumanı yükseldikçe senin hayaline