Dumanaltı

Bir yatak çarşafına zulaladık

Bir meme dolusu öpücük

Bir sabah dolusu umut

Bir gece dolusu sıcak

Tenine sardım, içtim kokunu

Dudaklarımda tüttü dumanı

Başım bir dünya

Dünya bir rûya

Rûyada bir cennet

Cennette bir sen

Saçların çiçek çiçek desen

Desen desen dalga üstelik

Ve ben bu dalgalardayım

Dipten dibe savrulmaktayım

Boğulmaktan, batmaktan değil

Kaybolmaktan korkmaktayım

Bu nasıl bir fırtınadır!

Ne yelken bıraktı, ne dümen

Parmaklarımı forsaya bağladım

Çapam koptu gitti zaten

Terimizden beslenen bu deniz

Yutacak bende ne varsa

Bırakmayacak geriye ne kalp, ne beden

Bıraktım artık, ne olacaksa olsun

Olacaksa bir ölüm, böyle olsun

Parçalanırım kalbinin kayalıklarında

Beni göğsünde uyutursun