Düşler Üşümez...
İçimdeki boşluğa düş hadi...
İzin verme anılar saplanmasın bedenime
Acılarla oyun oynatma bana uzak iklimlerde
Senle çoğalan bu ruhu tanımanı istiyorum
Yine güldü hayat sinsice benden aldıklarına
Ruhumda yarattığın dinginlik bittimi ne?
Gökyüzü paslanmış, yağmur çamur olup akmakta
Geceler yüreğimi üşütmede, uykular firarda
Seslerin sustuğu anlarda
Karanlık sokaklarda gezindim
Sığdıramadın elimdeki meşaleyi yüreğine.
Anladım ki
Ben her gülüşümde sen solumuş
Her bahar adayışımda senle bakmışım yarınlara
Güneşini görüp havaya kandım
Yedi renk çiçek açtım art niyetsiz
Bıraktığın silüeti kokladım yokluğunda
Adımların birbirine dolansa da
Her dem gelip çarpsan da hayalime
Kısmi suskunluk var buzlu melodilerde
Bütün iç karmaşamın içinde
Elde kalan hüzünleri topladım
Sıra bende gidiyorum
Sen kalsan da yüzümün çizgilerinde
Ayak izlerimiz topraktan çoktan silindi...
Ve
Sen...
Bize
Geç kaldın...
Kayıp puslu haritam
Mavi köpüklü denizlerde özgür...
Işın Ergüney Bey'e sevgilerimle hediyemdir bu şiir.