Düşünüyorken

Gecelerden karaymış bahtım

Ömrüm yolsuz bir örümcek ağı

Çırpındıkça batmaktayım derine

Geleceğimi ruhsuzlara sattım

Ruhsatsız giriyorum her mabede

Ağlıyorum her duyduğum isme

Yeni doğmuş her nesneye, herşeye

Kızartıp yüzümü palyaço oluyorum

Bazen kafa çakıyorum duvara

Kafam duvar oluyor

Görüşüm duvarla sınırlanıyor

Gönlüm dizginsiz taylar gibi

Dalsam da görünmez hücrelere

İşlevim çoktur lakin bilene

Ruhsat da kalmadı şoför de yok elde

Ayağım hala frende

Kaymaktayım, duramıyorum

.....

...

..