Düşüyorum Gözlerinden

bir uçurumun kenarında

yükseklik korkunu hatırlarsın ya

düşmemek için

tüm ruhunla titreyen ellerini uzatıp

boşluğa doğru yalvarırsın ya

sanki orada biri varmış gibi

olmasını bin dua ile dilermişsin gibi

kanayan gözlerinle bakarsın ya

hani o ölüm

ve hani o ayrılık çizgisine dokunduğunda

sığınmak için bir başka kalbe muhtaç olduğunu

ama ondan mahrum kaldığını anladığında

henüz aklını yitirmeden önce

dudaklarını açıp da nefes almaya çalıştığında

içine bir taş gibi alevler oturduğunda

gözlerini dikip yağmurları beklersin ya

hani son denen şey bir türlü gelmediğinde

ölüm bahçesinde açan bir gülün kulaklarına

hadi, hadi tut beni n'olur

gözlerinden düşüyorum, diye fısıldarsın ya

ve o son cevap gelmeden bir ömür daha yaşarsın ya

hayat nedir diye sorduklarında

cevapsız sorularınla

uzağa çok uzağa bakar

ve bir çöl kadar susarsın ya

onun gözlerinden düştüğünü

gözlerine bin muhtaç kaldığında anlarsın ya...

21.05.11