Duy

bu hayata küstüğümü

gözlerine düştüğümü

aşkın için öldüğümü

elden değil benden duy

seninle hayat çemberim

sen arzu ben kamberim

yoksa bilgin haberin

seviyorum delice duy

seni tasa ettiğimi

sana şaka yaptığımı

şakağıma sıktığımı

duymadıysan hala duy

sevdam güdüm süzdür

aşkım ölümsüzdür

kavuşursak gün bizimdir

feryadımı figanı mı " duy "

develi köyü

pamukkale

denizli