Ede Kucakla Beni

Bu yakınlarda bir düğüne gitmiştim bir arkadaşım unuttuğum bir anıyı hatırlattı bana

Kırk yıl önce beyim gurbetçiydi senede bir ay izine gelirdi ben bir halı kurdum

Komşuların kızları gelinleri hep yardımlaşarak imece usulü ördük benim hiç şiir yazmak

Aklımın ucundan geçmezdi rüyamda görsem inanmazdım halıyı örerken aklımdan geçenleri türkü gibi söylüyordum

İmecelere yarenlik olsun diye onlarında çok hoşlarına giderdi gülerlerdi gittiğim düğünde bir arkadaş bana dedi

Kız ne güzel türküler koşmuştun sen kocana şiirlerin içine onu da yaz dedi

O yıllardan aklımda kalanları siz değerli kardeşlerimle paylaşmak istedim

Kırpıttım koyunları

Ede kucakla beni

Tek yıkadım yünleri

Gel de kucakla beni

Uşak koydum beşiye

İp doladım teşiye

İşim baştan eşiye

Ede kucakla beni

Gel de kucakla beni

Pilteleri eğirdim

Dükçeleri düğürdüm

Naçakladım yoruldum

Ede kucakla beni

Gel de kucakla beni

Halı ipi eşledim

Hayalımda düşledim

Öz kafamdan işledim

Ede kucakla beni

Gel de kucakla beni

Elim başa varıyor

Halı sona eriyor

Yar hiç tarif demiyor

Ede kucakla beni

Gel de kucakla beni

Dilim adın heceler

Yoruldu imeceler

Çok başıma güldüler

Ede kucakla beni

Gel de kucakla beni

Halıyı kesiyorum

Hasretin çekiyorum

Yolunu gözlüyorum

Ede kucakla beni

Gel de kucakla beni

BESDİ CE

ŞİİRDE

EDE...Deli kanlı oğlan

PİLTE...Tarakta taradığımız yün

DÜĞÇE...Teşiye sardığımız iplik

NAÇAĞLADIM...Hasta oldum