Efkar Demliyor Acılar

Silmekten bıktığım damlalar hüküm sürüyor yüzümde...

Özlediğim bir çift dünya gibi beni izleyen gözlerin nerede !

Söyle de bir şarkının nakaratına takılıp kalalım yine...

Bilmesen de görmesen de ben buyum şimdilerde...

İmkansızı istemek suçmuş gibi bakma !

Aşka inancın olsa sabahlardın kapımda...

Gönlümü lime lime eden gecelere savurdum.

Tenha bir bela bellemiştim gözlerini , yanıldım...

Sancısına büyüyen kırık bir kalpten fazlası....

Elimi attığım her hal inci inci dökülen yanık tarlası...

Özlem ekilmiş , ölüm bellemiş zifiri gece gibi sessiz...

Pusular kuruldu çıkmazdayım , yol göster dardayım !

Yokluğunun belası bu çıkmazlar !

İhanet gibi kanıma sızıyor sancılar...

İç çekiş değil efkar demliyor acılar...

Gel desem gelemezsin bilirim.

İmzası solumda kazılan ,

efkar demlediğim her gece şiir olan sen !

Susma ne olur Konuş benimle...

Yoksa yaşamak değil nefes almak bile zor mesele...