Ekim

ekim yaklaşıyor

eylül teğet geçmekte ömre...

bir şair suskularından sıyrılıyor

avaz avaz şiirlere düşüyor ömür

şiir suskulardan geçiyor.

nehirler gibi

kıvrım kıvrım yataklardan

geçit vermez dağlardan geçiyor

çakıl taşlarıyla oynaşarak.

yine efkâr düşmüş ormana

kuşlar ıslık ıslık

ve de ıslak

kanatlarında gök yüzünü taşıyor

göçler ki;

her yürek kuş misali

diyarlar dolaşıyor

-yine ekim geliyor

eylülle sarmaş dolaş....-

yeryüzü elemli

insanlar düşüyor caddelere

gölgesiz

-ölüm bir adım ötede

herkes umarsız...-

ben hasret dokuyorum tezgahımda

sen özlem oluyorsun desen desen

yine eylül geliyor

-ekime şiirler yazdırmak için....-

ben ozanım diyorum

sazım mızrabından vurgun yemiş

eğik başım...

-ılık ılık melodiler dokuyorum,

tezgahımda şiir ses oluyor...-

(duyuyor musun?)

ekime düşler büyütürüm

ayaz vurur

hasılı

ben her mevsim yeniden ölürüm...