El Tetikte

Sevme;

oluruna bıraktım

Seni, seni sevmeyi, duyguları

Büyüsünü kaybetti...

Gelme;

hakırışlarım feryadım son buldu

Sana.

Yolun açık bahtın güzel olsun...

Biz deme;

iki kişilik olan bu sevda

sayende kan revan oldu.

uykusuz geceler,

alkol kokan masalar

sahte dostlar, arkadaşlar

bir de yanında senin gibi biri meze oldu.

Bana haklıyım deme;

ben el tetikte beklerken

les kargalar içinde

Nöbette.

Sen başka alemlerde

gecene gece, gününe gün katarken

bir başkasının yoluna yol olmuşken

bana deme seni sevdim

seviyorum bekledim diye...

Biz edep erkan bilirken

sevdiğimize ikrar vermişken

bekle beni seni ben alam

demişken.

Sen çoktan onları unutmuş yoldan çıkmışken

bana haklıyım deme

bahaneler deme...

Bilsem ki reşit olmayan görmeyecek, okumayacak

bu yazılanı.

Bin ah edesim var yüreğine ki

varmı sende bilinmez

ve gene o yüreğine,

ince ince işlesin diye küfürler edesim var...

Ve şimdi hadi yoluna

tabi yol edep erkan kaldıysa...