Elbet Bir Gün

Elbet bir akşamüstü

Kör pencereden içime akan

Bu kara bulutları

Dağıtır şaşkınlığım

Sırlı sokakların ardından

Beyhude sözlerin bıçak yarası

Kanlı anılarıyla

Terkederim küfürsüz isyansız

Sade bir gökyüzü gibi bu şehri

Yalansız dolansız

Nasıl soğuksa bu şehrin karlı dağları

Güneş batıya da doğar

Hiç anlamazsın

Sanki karanlık bir örtü gibi

Kapatır üstünü bir gece

Bir nefeste ölüm dediğin

Ezber bozan tüm hikayeleri

Elbet bir gün tutsak baharlarımı

Yeni doğan tüm çocuklara anlatırım

Güneşin ne yönden doğup

Ne yana götürdüğünü bir ömrün

Zulmün acı sesleriyle

Çığlığım kulakları kanatırsa

Heyuladan sefil geçişlerimi

Bir başka ömüre ısmarlarım