Elveda Yokuşu

Sen şimdi uzaklardaki bir okyanus gibisin

Mavilik saçlarını topluyor

Kızıllığında batan güneşin ardından

Saçların alev alev…

Saatler son vapuru

Büyük bir iştahla bekliyor

Sen beliriyorsun rıhtımdan

Gözlerin keskin bir bıçak…

Pırıl pırıl gülümseyerek

‘Merhaba’ diyorsun

Bense elveda yokuşundayım

Sallanır bir martının kanatlarında ellerim