Emr-i Yâr
Kabrime yağmur değse düşmez gönlüne adım
Haykırsam da nafile duyulmaz ki feryadım
Ey vicdansız sevgili , savur kahrını savur
Zerrece şüphen varsa göğsüme hançeri vur
Dolanırken yollarım baştan başa günaha
Dilimdeki türküler, dönüşüyor eyvaha
Bir ömür yüreğimde sevdam diye saklarım
Senden gelen acıyı ’yâr’ diye kucaklarım
Üstüm başım perişan, kalktım aşk sofrasından
Silkelenip hüznünden, arındım tafrasından
Bir bakış yüreğime bulunmaz derman iken;
Sensizliğin acısı katlime ferman iken ;
İşledin gözlerime sîmânı nakış nakış
Varlığın bahar yeli terkedişin karakış
Ruhumu işgal ettin kalbin aşk dergahından
Ölüm emrim verildi sevda karargahından
Bir umudun peşinde örülürken kaderim
Dudağından dökülen emirden bîhaberim
Demişsin celladıma ’dola aşkı boynuna
Girmesin benden gayrı hiç bir ecel koynuna’
Cezamı gönlün kesti, Azrail’den rol çaldın
Hem kokunu tenimden, hem beni benden aldın
Sanma sözlerim isyan, sanma öfkem nicedir
Urganım elindeyse, boynum kıldan incedir
Kabrime yağmur değse düşmez gönlüne adım
Haykırsam da nafile duyulmaz ki feryadım
Barış Çiçek & Betül Algün Yüksel ortak şiiridir
2015 kül karası regulus yayınları