En Güzel Cumartesi

müthiş sardın yavru köpeğim şimdi benliğimi

iki parmağımın arasında yanağındaki

kirpik taneciği

su bardağında soğuttuğun açık çayın

ve şehla iki kahve çekirdeğin alırken yorgunluğumu

hep yanlış ve erken duraklarda öpüyorum yanağını

radyonda cızırtılı latin

ellerin ellerime tetikte

ağzımda acı soğan kokusu

ah birazdan gideceğine yanıyorum

çamaşır suyu lekeli pantolonunda

en güzel laciverdi cumartesimin...

üşürsem yüzümün yumuşaklığı sende

yürümeyi sevmiyorum aynı kaldırım kenarında

aynı anı anıyı saçınca ortalık yere

nefesini ver bana göz pınarlarım çok kuru

ve heyecanlı kitaplarımı unutunca ayaklarında

akşam çökmek üzeredir belediye otobüslerine

kauçuk ağacım gri gökle çerçeveli

etrafında bahçeden dönme harabe bir ıssızlık

ev yıkıntıları...

apartmanlar akşam soğukluğunu yoklarken

gövdem iki kere ürperik aklımdan gitmeyen yanına

sonrası...

ama hep sonrası...

ellerinin ellerime tesadüfü

duruşunun şarkılı kokusuna eşliği

deniz yeşili çabalarımın

soylu bir sokağa düşmek bu...