Endülüs'te Zakkumları Açarken

Ağır ağaç gövdesi açılır kapının

Yüz yıllık gıcırtıyla dökülür toz kümesi

Zincirleri çözülür yalnızlığın

Girer içeriye güneşin nefesi.

Maviyi çerçeveleyen zakkumlar

Sıcak bir Akdeniz gecesine uyanmaktalar

Sürmeli gözlerin keman kaşların

O kemandan fırlayan bakışların

Delip geçer ruhumu ılık ılık

Dudakların titrer bir çocuk edasıyla

Aşktan kaçan yüreğinde mızıkçılık

Kastaniyetin şıkırtısında raksederken sen

Siyah saçlarına yıldızlar düşer

O an nasıl parlarsın bir bilsen

Bazen gözlerin kaçar gözlerimden

Endülüs yıkılır başıma kederimden

Elhamra gömülür karanlığa

Sensiz bir kabristandır bana Gırnata...