Eskilere Özlem

İp atlardık arsaların serin gölgesinde

Futbol oynardık kızlı erkekli

Taş kaleler önünde

Çay içerdi kapı önü sohbetinde

Komşu hanım teyzelerle ,anneler

Alnı terli ve gülüşü bıyığına saklı

Gelirdi yorgunluğuyla babalar

Çocuk işiydi mahalle fırınından ekmek almak

Korkulmazdı sabahın tenhalığından

Hanımeli ruhumuzu okşarken

Yaşam akardı mavi,yeşil,pembe

Koca dünya sığardı gözlerin kahvesine

Nakışlıydı harçlık bohçalanan mendil

Dipsiz ceplerimizde şeker

Bayramın bayram olduğu eskilerde

Saygıdan öpülürdü eller

Acemi ,utançla karışık

Çaldı kapıyı ilk gençlik,ilk sevda

Değişti önce beden sonra anlam

Yitirildi görüntüler

Çocuklukmuş meğer pervasızca harcanan

Büyüyünce anladık