Eşkiya Desinler

balçıkla sıvadım güneşi

senin güneşin beni ısıtmaz artık

taş mı olmalıydım

rüzgarına dayanmak için

hatıra götür bir avuç toprağımı

bin yıl gözyaşı döksen

yıkayamaz günahını

gözlerim bulutlu da olsa

korkma,

yağmurum seni ıslatmaz artık

ölüyse aşk

neden yüzü soğuk değil

değilse de öldür

varsın eşkiya desinler

raks ediyor beynimde kelimeler aheste aheste

boşuna uğraşma zaptolmaz su kafeste

ağla, anlarsın

anla, ağlarsın