Etrafım Karanlıklar Giyinmiş

Kedere meskun mahal gönlüm

Ruhsatını torpille almış iki gözüm

Bana soran yok zaten boşa müştekiyim

Günler kısalmış ya hani geceyle didişmeliyim

Hayırsızdı dünler,kaypak çıktı bu günler

Yarına varmadan boğar beni hüzünler

Siyahlar giymiş uykularda bunaldım

Rüyalar pembe beyaz olsa da gece

Geceyi bitirmeden kabuslarla uyandım

Bazen bir korkulu yol olur nihayetsiz

Bazen ürküten bosbulanık azgın sel

Uyan diye dokunur korkulu düşte bir ses

Etraf karanlıklar giyinmiş

Ölüm solumakta her nesne ve herkes

Kurbanlarını seçen cellada lanet okur mahkumlar

Sehbaya yürürken çıkan çaresiz yalvarmalar

Zaman durdu ansızın içime sızınca korku

İşte sabah kapımda tokmağı vuruyordu

Rüyaymış yakıp kavuran ruhunu kısacık bir an

Gerçekleşsin dediğin her rüyayı yoran

Tek yolu vardır o da uykulaından uyan