Ey Aşk

Ey aşk

Neden inanmıyorum sana

İnançlarımın arasından toplayıp kırıntılarını teker teker sildim

Oysa

Oysa ben böyle değildim,

Hep var derdim

Aşıktım aşka, severdim

Bir zamanlar ruhumun ruhlara açılan penceresiydi şafaklar

Geceler yumuşaklığıydı başımı koyduğum sıcak bir dizin

İlkbahar kalmayı başaran hayallerimdin rengarenk, ey aşk!

Tek yoldaşı sendin, sırdaşıydın

Aşkıydın bu gönlü kimsesizin

Var mıydın

Varlığına mı inanmıştım yokluğunun

Yok muydun yoksa

Peki ben neyi sildim de yüreğimden

Koptum, uzaklaştım kendimden

Mecnun mu yalancıydı Ferhat mı

Çöl yok muydu avare gezilen, dağ yok muydu delinen

Şiirler yazdıran, şarkılar besteleten neydi

Gözyaşı damlamış yollar yok muydu

Ağlayarak gidilen, ağlayarak dönülen

Ah aşk! Ah aşk silmese miydim seni sözlüklerden

Yine ağlasa mıydım aşka her ihanetin ardından

Mavi gözlere deniz, yeşile yosun mu olsaydım

İçi içine sığmayan bir gül gibi açıp

Hemen solsa mıydım

Bazen diyorum ki iyi ki yoksun

Bazen kıvranıyorum yokluğundan

Ellerim kaldırıp duvardan duvara vuracak beni

Ey aşk!

Atamadım yüreğimden yokluğuna hasreti

Yıllar geçti ağzımdan çıkmadı varsın diye, bir hecesin topu topu

Her şeyin geri dönüşü var da senin yok mu

Oysa var deseydim, yüreğim kıpır kıpır olsaydı

Heyecanımı dizlerime koyup doyunca titreseydim

Bir çift gözde uyumak diyorum ah! Ah!

Bilsen, bilsen nasıl isterdim

Nasıl isterdim