Ey Gönül....

Ey gönül kalmadı başka bir çaren

Artık ağlamayı öğrenmelisin

Yüzüne bakmıyor ne dost ne yâren

Artık ağlamayı öğrenmelisin

Bir kuru ümittir elinde kalan

Hayat mı her yanı yalan ve dolan

Geri gelmeyecek günlerdir solan

Artık ağlamayı öğrenmelisin

İşte gönül söylediğim çıktı ya

Bir nehir misali ömür aktı ya

Dost sandığın hep gülerek baktı ya

Artık ağlamayı öğrenmelisin

Ne kazandın yıllarca yaşadın da

Gitsen bir eser mi kalır ardında

Gülmeyi bırakmalısın tadında

Artık ağlamayı öğrenmelisin

İşte hayat denen kurgu(nun) hali

İşte aşk denen o duygunun hali

Savurdular seni yaprak misali

Artık ağlamayı öğrenmelisin

Düşün nasıl kışa döndü baharın

Düşün nasıl boşa geçti yılların

Çıkmaz sokaklara düştü yolların

Artık ağlamayı öğrenmelisin

Kapında ihanet zilleri çaldı

Şüphe gençliğini elinden aldı

Elinde hüzünlü anılar kaldı

Artık ağlamayı öğrenmelisin

Yolun bitti bir kenarda han oldun

Her kavga sonunda yıkılan oldun

Bir hiç uğruna perişan oldun

Artık ağlamayı öğrenmelisin

03.05.2001