Ey Hayat...

Ey hayat...

Hep mahkûm olmuşum

Senin kasvetli girdabına

Her gecemi zemheri yaşatmışsın

Ve her sabah sonbaharında uyanmışım...

Bir geçilmez geçitsin hayat

Kaldırımlarında büyümüşüm

Ne bir tutunacak elsin ne de bir dal

Tam bir bilmecesin ey hayat...

Çok zalimsiz gecenin zifirisinde

Buhranlar çökertirsin her daim üstüme

Adım başı kasvetin her yerde

Çok hainsin be hayat...

Avutmaz güzelliklerin beni

Bilmem ki senden bıkan kaç kişi var benim gibi

Her saniyem senin yüzünden melankoli

Bir gün öcümü alırım senden ey hayat...

diye düşünürdüm bir zamanlar...

Ama sabredince düşüncem değişti...

Hayat zorlularla savaşmak

Mücadele ile bütünleşmek

Çileyi sabırla aşmak

Ve her başlayan yeni bir güne

Umutla bakabilmektir...

hayatı seviyorum...