Eylülün Ayrılığı

Her gecenin efkâr sardığı anlarında

Dudaklarımdan dökülen senden kalma tebessümlerle

Ben yalnızlığa dert yanıp

Üç beş satır bir şiirle

Hatta yokluğunda gözlerimden dökülen yaşlar ile

Geceye düşman olur

Ben hep seni düşlerdim...

Sensizliğe gebeydi tazeliğini yitirmiş umutlarım

Belliydi zaten kanla akacaktı yüreğimden senin izine doğru

Şahitti gökyüzü şahitti Samanyolu...

Yıldızlar dert yanıp kan ağlamasın yüreğin dercesine

Dost olmuştular sensiz gecelerimde

Her bir yıldıza senin adını verdim

Biliyorum senin gittiğin gibi onlarda gidecekti ansızın...

Ve yine gittin

Zaten hayat iki kelime ile ibaretti bende

Yine ayrılık hep ayrılık...

Ve ansızın kaydı her birine şiir yazdığım yıldızlarım

Tek tek ve usulca

Onlarda gitmişti artık senin gibi

Hatta kaymışlardı yüreğimden dökülür gibi

Birer birer hepsi...

Ben hep yandım yokluğunu dolduramadığım boşluğunda

Seni hayallere daldım

Belki bilemezsin ama sen yoksun diye ben hep

Sen sen diye yandım...

(Bütün şiirkolik ailesinin ramazan bayramını kutlar hayırlara vesile olmasını umut ederim sagıylarımla)