Ferfecir

gece düşmüş gözlerine

ferfecirde

vatansız bir yıldız

taksirle

saçına takılmış

boylu boyunca

ay ışığının gölgelediği

alnına

aruzla yazılmış

hikayemiz

o gece

müezzine yetişen.

gül yaprağında

bir sabahtık hikayede

sevgilim.

güneşten erken uyanırdı

gamzelerin

ve

ilkbahar gibi nefesin

dudaklarından aşağıya döküldüğünde

mevsimler değişirdi aniden

birde

ne güzeldi kirpiklerin

öyle.

üzerinde yağmur dinlenmiş

goncaya benzerdi gözlerin

iklimlere

adını vermişti belkide

uyanışının bu hali

kimbilir.

tetiksiz silahtı gözlerin

kısa menzilde

kalp ağrısı yaratırdı

sol topraklarda

bakışların tesir edince

henüz

tedavisi olmayan bir

hastalığa yakalanırdı ellerim

avuçlarında

ne günahtır senden ayrı kalmak

çözülsün dizlerimin bağları

o zaman.

tesadüflerin

zincirlere

vurulduğu

ölümsüz bir gece

sana gelirim

belkide

şimdi

ferfecirde.