Feride

Zor tanıdın değil mi?

Yıllar beni çok eskitti

Bir garip adam etti Feride...

Kaç gündüz gece

Kaç mevsim kaç yıl oldu

Kim bilir..

Kaç kez geçtik aynı sokaktan

Kaç kez aynı vitrine baktık

Kaç kez aynı yıldıza bakıp düşledik

Kaç kez her yeni günle

Umutlandık...

Seni bilmem ama benim

Senli belkilerim hiç bitmedi Feride...

Örgülü, kelebek konmuş saçların

Güleç yüzün, gamzeli yanağın

Bal rengi gözlerin

Öpüldükçe tatlanan dudakların

Gözlerimde, yüreğimde,düşümdeydi....

.....Ben senin o halini..

Ben seni hiç unutmadım Feride...

İşte karşımdasın..!

Kelebek konmuş örgülü saçların yok.

Yüzün solgun

Bal rengi gözlerin fersiz

Solmuş gül misali dudakların

Dünyaya küsmüş

Kurumayı kabullenmiş ağaç misali

Dalsız yapraksız yapayalnızsın

Bu gördüğüm senmisin Feride...!

Gittiğinde..

Sabahlara değin içtiğim

Adını anıp sinkafladığım

Lanetlediğim...

Resimlerini tükürüğe boğduğum dogru...

Ama benim gibi adamın,

Ne duası

Ne de bedduası

Tutmaz bilirsin Feride...