Küller Ülkesi

Ayrılık kelimesi derinlik ister;

Hem boşluk, hem yankı biriktirir.

Unutuşun geceye vardığı acı bir tonerde,

Yazıcıdan çıktı alıp imzalar gibi acımasızca,

"Seni sevmiyorum" kelimesi birikir.

Sözcükleri asıyorlar sevgilim,

Ve ben ağlıyorum...

Av, unutuluşun avcı yalnızlığında,

Lugatına bir sessizlik uğradı.

Bu geceler seni bana getirmeyip

Yepyeni sabahlara uğrattıkça ayrılığı;

Her anlam ve her zaman,

Hasret dolu bir yok oluş kaderimizde.

Kopuşun, çöküşün,

Yarım kalmışlığın hafriyatında

Cümle cemalat ihsan eyler yokluğumuza;

Sürgün kalbimde şikayet dolambacı,

Bir merhaba ile yosun tutar.

Sen gözlerim sanırsın...

Karanlık, yarada merhem yoksunluğuyla,

İlgisi olan o çaresizliği

Zeminden kopuk bir düşten kovarken;

Çölde bahtsızı arayan deve ile

Mecnun karşılaşırlar.

Hüzün ise çorak, yitik...

Kırık bir aynanın sisinde,

Beni yollara asar.

Durum halinde,

Dolaylı tümleç kadehleri kaldırıyorum

Anlık ayrılığa...

Dilara AKSOY