Firarî Uykusuzluk

Bütün gece seni çizmeye çalıştım

Çizgi çizgi diriltmeye çalıştım

Melodilerden sesini ayıklamaya

Açık penceremden kokunu solumaya çalıştım

Düşün ki, ne çâresizim...

Yazdığın iki satır yazıyı

Ciltler dolusu romana çevirdim

Okudum, bir daha, bir daha...

İşte ben böyle delirdim

Olmayışından daha zor olan

Olamayacağını bilmekmiş

Gecenin sessizliğine sığınan ben

An gelir, güne biat edermiş

Bak yine akıyor satırlar

Esarete yabancı yılkı gibi

İlham da değil ki bu, nedir?

Kalemi ben olan bir sihir gibi

Cibinlik misâli sarmalamışsın her yanı

Dünya pembe bir tülün ardında

Rûya bile olsa gördüklerim

Rûyalar da gerçektir aslında

Kâfiye düşmanı bir âşk yarattın bende

Düzen yok, ölçüler bozuk

Zaten yazdığım bu şeyin adı yok

Olsa bile, adı "firarî uykusuzluk"