Garip Kişi

Bir kış günüydü.

Şubat'tı.

Hava yağmurlu,kasvetliydi.

Akşam üzeri; gardiyan birini getirdi.

Görmüş;

Geçirmiş ,olduğu herhalinden belliydi.

Öyle; pek yemek yemezdi.

Dört demlik çay,üç paket sigara içerdi.

O; buna yeterdi.

Öyle, uzun boylu oturmazdı kimseyle.

Gündüzleri,volta atar;

Yoruldumu ,bir cigara yakardı.

Gökyüzüne ;uzun uzun bakardı.

Acaba;

Ne düşürdü.?

Hep merak ederdim.

Bazen soracak gibi olur vazgeçerdim.

Belliydi;yılları geçmişti buralarda.

Yüzündeki,çizgilerden;

Gökyüzüne bakışından ;

Gözlerindeki ifadeden;

Cigara tutuşundan; oturuşundan belliydi.

Kimdi?

Neydi?

Bilinmezdi.

Mektubu falanda gelmezdi.

Bunun yanı sıra iyi adamdı.

Kimseye zararı yoktu.

Birgün bir kağıt getirdiler.

Sevki çıkmış dediler.

Neresi olduğu belli değildi;tedirgindi.

Sabaha karşı,giderken.

Gözgöze geldik,uzunca bir süre.

Sanki;bir şeyler söylercesine.

O; gece rüyamda gördüm.

Sordum?

Sen kimdin? Neydin?

Ne söylemek istedin?

-O ! Gördüğün sendin ; dedi.

Ve

Bundan başka bir şey söylemedi...