Geceden Gündüze

ıslak ıslak düşüyor güllerin yanaklarına

gökkuşağından sızan yağmurlarım

bir tahtaravallinin kollarında dengeleniyor hayat

günaha gem vuran duygularımla

susuşum matemimdir

gülüşüm özgürlük

keder limanlarından birindeyim şimdi

martı çığlıkları kulaklarımda

kışa somurtan ağaçların yapraklarında bahar serinliği

kefaret mi

soğukluğu sorgulanan akşamlardan

gündüzlere yelken açmalı şimdi

hayat vuruyor insanı bazen

yerlerden yerlere

dalgalara yenik düşmeden gönül

sığınmalı artık en durgun sahillere

geceden gündüze