Gecenin Yoksun Çığlığı

küstürdüm Ay'ı çok önceleri

kaçıncı vefasız aşkımdan sonra

vazgeçti yalancı şahitlikten

yıldızlar da vardı aslında

adayınca isimleri birer birer karavana sevdalara

şalteri attı gönül saraylarımın

halbuki bam telinden gayrı bir hükmüm yoktu dan dun eden

aslında saraylıklar da hiç olmadı zaten

bir dünya kaldı şimdi

gecem uzanırken sehere

dama tahtasında bir o bir ben

bir o önde bir de ben

ben de biliyorum esasen

damanın atlası geceden

dünya döndükçe çevremde gecede ondan zaten

fare gibiyim _ah yazık_ pençesinde milyon yıllık kürenin

çevresinde dönmeye alışmışlıktan ya inadım

yoksa kalmadı hiç takatim

bir o bir de nazlı ben

dikildi gerçek yine

zil zurna karşıma çıktı arsız köpek

hakikat değildi gerçek

doğarken güneş tepeme

içince nahoş olan ayyaş feryadı gecedendi

bir kaç lakırdı işte en çok bilinen

aşk, nefret, kin, hırs...

kısır mücadele gerisi yalan

esas yalan ölümden korkmaktı

haber almışken ebedi yaşam pınarından

mutlu olmaksa dünyada

zevkin arsız tepesinde aşk sanmak

terli bedenin çığlıklarını

kirli bir sayfa daha açmak bir bedenle daha gelirken

yine de aşk

şarapçı olmuşken damgası geceden

yine de aşk herhangi birinden herhangi bir yönden

varsa kurmaca dünyada

bir rüya baki mabetten

bedenin kirindeyse de içmek şarabı

yine de aşk helal saymışlar ya ezelden