Geceye Düşen Çığlıklar

Prangalı insanlık

adaletin mahremiyet odasında

günleri lekeleyen

acılar bırakıyor..

Sancısı

aynı sancı

lekesi aynı leke

dün gibi aklımda

kara kaplı defterin yapraklarında saklanan

sureti gizli tanıklar

dilsiz şahitler

yitik sonbahar sabahları

parmaklıklar ardında

yasaklanmıştır

kan kusuğu yastıklarda

ölmek...

dudak kıvrımlarında

inzivaya çekilir

kimliksiz adaletin terazisi

aynı lehçeyle konuşur

ölümü gülerek karşılayanların

maviye sevdalıların

bir kareye ' çocuk gülüşlerini ' yerleştirenlerin ülkesinde

kar tanesi gibi düşer toprağa

kefenlerini taşıyan isimsiz ölüler

bu kentin yoksulluğu gibi

soluklanır boğazımda

sancısı

aynı sancı

acısı

aynı acı

gözlerimde

gecenin çığlıkları...

28 mart 2016 İzmir de...