Geceyi Saçından Tutsam

zaman kafatasımda eridi

artakalan bir kaç öte beri

zaten kuş kadar dı aklım

kalmamış ondan da bir tek salkım

etrafta ne yangın vardı oys ne rüzgar

savrulup düştüğüm bu yer

hangi bilinmez diyar

durduğum yerden nasıl da kovulmuşum

oysa beden hiç kalkmamıştı yerinden

sıkılıp seyahatteydi ruhum

vardığı diyar gene sonsuz uçurum

tarumar halde her fikrim

yüzlerce işçi gelse toplayamaz zikrim

fikrim neyse zikrim de o olacaktı ya hani

vallahi ve billahi

ne fikrim kalmış benim

ne de fikrimi yaşatacak kuvveti zikrin

iyisi mi oturup zikir mi eylesem bu dem

gece soğuyor giderek

ey karanlık üstümden ellerini çek

yeterince kararmış içim dışım

gündüzü görmeden

geceye karışmışım

arada arkadaştan dosttan bir tatlı selam

sonrasında bir kaç kelam

kalkıp açsam camı

geceyi saçından tutsam

yıldız gözlerini çıkarıp

acuze karalıklarıyla koysam

kimine müşvik nine kimine anne ya

bize gelince ateş püsküren ejderha

bir teselli var sade gönülde duran

her an taze hep temiz

öyle ya biz bize yeteriz

ne mi o dersiniz

bilmem ben ama sizler çok iyi bilirsiniz