Gidişine Umarsız Sesleniş

Sınır çizgisinde yine sabır

...

Değirmen taşı misali inlerken yüreğim

Döner durur üzerimde bela çemberi

'Yaz gününde temmuzda'

Firarına apansız donup kaldım

Üşüdüm iliklerime kadar, üşüdüm mevsim sanki zemheri

Neler geçti bilmem aklından

Ben geçerken bir hayal gibi gözlerinin ucundan

Bilirim dönmezsin geri

Durma benliğimi benden soyup da git

Güneş ufuktan hüzünlü doğuyorken

Yağmur yağıyorken sulu sepken yollara

G/özümden süzülen mütevekkil yaş gibi

Sahrada unutulmuş kadim bir efsane

Kum denizinde girdap

Unutulmuş bir kabristanda taş gibi

Şarkılar söyleyerekten

Yürekten gülümseyerek

Ruhumu bir başına koyup ta git

Ben ki, rüzgar deli dolu üzerine üzerine estikçe

Med cezirlerle örselenmiş

Kusursuz bir bekleyişle kumsaldan silinmiş iz

Sen martıların çığlık çığlığa uçuştuğu

Dalga dalga, köpük köpük

Yüreğinin elverdiğince mavi deniz

Sal fırtınalarını kasırgalarını üzerime

Yada gönder hafif bir meltem

Yavaş yavaş dalgalarla sinemi oyup ta git

Soluğum sıkışıp göğsüme,

Sallanan bir mendille kolum kanadım düşerken

Ben, yalçın dağların bir v/eda ile oklanmış kartalı

Anlatılmaz bir vakıadır bu

Ne kelimeler yeter söze, ne ömür vefa eder

Ben kayıp çağların garip masalı

Arındırsın seni düşündürsün biraz

Avuç avuç,oluk oluk

Gözünü gözyaşımla yuyup da git

Kaç...Dolu dizgin atlara binerek

Terkinde suskun bakışlarımı götürürken

Göçmen kuşlar ölsün bir bir saçaklarda

Bu gidişin müsebbibi beni say

Tarih tut takvim say ki

Her gün can vereyim kör bıçaklarda

Nefes nefes yudum yudum

Mey misali

Zehrini yüreğime yayıp da git

Kırılan dallarım, toprağa küstü

Benimki sevdaydı...dert, altı üstü

Vuslatı başına çal deyip de git