Gidiyorsun Öyle Mi

Sen

Şimdi

Gidiyorsun

Öyle mi

Kasabanın uzağından

Geçip giden bir tren gibi

Gidiyorsun

Dumanını düdüğünü

Fırlatıp atılan gazetelerini

Özleyen çocuklar gibi

Seni özleyecekken

Gidiyorsun

Öyle mi

Gidişine el sallayacak

Birileri varmış gibi

Başka kasabalarda

Sevdalanmışın gibi

Gidiyorsun

Öyle mi

Kömürünün kokusu

Sinmişken üzerime

Çok hevesliymişin gibi

Son seferine

Gidiyorsun

Öyle mi

İçilen kahvelerin hatrı dolmadan

Zuladaki şişelerin

Hepsinin dibine vurmadan

Bir de şu emirganın göbeğinde

Çilingir sofrası kurmadan

Gidiyorsun

Öyle mi

Hadi ben kendimden geçtim

Şu yazdığın şiirlerin

Mürekkkebi daha kurumadan

Limon kolanyası gibi uçup

Gidiyorsun

Be adam

Öyle mi

Şu fırından yeni çıkmış simidime

Kim ortak olacak diyeceğimi bile bile

Sevgilinin gönderdiği humus ile

Masadaki rakının

Arkandan ağlayacağını bile bile

Gidiyorsun

Öyle mi

Sitem gibi olacak ama

Ben evime taşınmadan

Sana da balkonda bir sofra kurmadan

Bir de bana koca bulmadan

Gidiyorsun

Öyle mi

Hani lan söz vermiştin

Kaşa yerleşecektik

Senin yanında sevgilin

Benim yanımda sevgilim

İçip içip naralar atacaktık her gece

Sabahları kumsalda uyanacaktık

Sen

Şimdi

Bunları yalan kılıp

Gidiyorsun

Öyle mi

Bayramlarda gelen gidene

Şeker gibi kitabındam dagıtırız

Diyordun

Aşk mısraları sonsuz diyordun

Kitapların mı bitti

Mısralar mı tükendi

Sen

Gidiyorsun

Son yazılmış şiir gibi

Şimdi

Sen

Gidiyorsun

Öyle mi

Yani

Şimdi

Sen

Bir hastane koğuşunda

Beyazlara sarılıp

Arkanda karalar bırakıp

Bir de herşeye herkese

Nispet gül yüzüne

Gülüçükler takıp

Gidiyorsun

Öyle mi

Bir cami avlusundan

Son kontürünle arayıp

Geliyorum diyorsun

Basıp akbilini

Dört kolluya

Bizi de cami avlusunda

Bir garip gibi

Boynu bükük bırakıp

Gidiyorsun

Öyle mi

Şimdi

Sen

Gidiyorsun

Kudret

Öylemi