Gökten Üç Elma Düşmüş (mü) ?

( I )

Bak;

Gözlerimin tam içine...

Kimselere bahsetme;

Özümden özüne

Bir sırrımı daha fısıldayacağım.

Devşirme aşklarda azaba bulanıp,

Cismine vurulduğum yıllarda

Sana duyur(a)madığım tüm kelamları

Yaş diye biriktirdim

Bir kirpik aralığında...

Kendi karanlıklarımın içinde yarattığım

Senli/sensiz zindanlarıma

Hapsolduğum andan beriyse;

Kına gecemin bir daha geri gelmez

Bakire gülüşlerini

Tek kalemde silmeye hazırdım

Ruhunun bir anlık aydınlığına...

Hiç bahsetmemiştim sana değil mi?

Sana gelirken ben;

Babamın belime bağladığı kırmızı kuşağa

Ve

G/özünde yaşla birlikte karıştırdığı dualarına

Çocukluğumu adadım...

Zılgıtlarla yolladılar beni sana...

Zaten bir gelinler birde cenazeler

Zılgıtla uğurlanır buralarda...

( II )

Bilmem kilim dokumayı ki

Sana halimi nakışlayayım

Ama;

Bir gün aslını ararsan bu suretin diye,

Kendime sakladığım seni,

Yazdığım şiirlere astım.

Bilmezsin;

Yeşilimsi masalları ben sana

Yalnız kalmayasın diye yazdım.

Üzülme, geçecek...

Özlemini aldığımdan beri kısır kadınların nefeslerinden,

Yüzüne sigara bastığım günleri de geride bıraktım.

( III )

Bahsetmiştim hatırlar mısın?

Ben kendi tabutunu kendisi taşıyanlardanım.

Belki de sırf bu yüzden;

Atlas yorgan altında yatmak yerine,

Dokuz tahta altı huzuru arayanlardanım.

Kırkı çıkmamış bir lohusanın,

Açık mezarından yana korkular bu yaşadıklarım.

Duyduğunda şaşırma,

Gördüğünde ağlama.

Ben, vakti zamanını düşünmeden

Günlerden bir gün,

Gökten üç elma düşmesini bile beklemeden

Atacağım kendimi derin sulara,

Çaresi yok;

Bu alafın sebebi de senden yana...

Yoksa kırk tas su dökünsem de

Dilimde kırk duayla;

Yetmeyecek bu ruhu arındırmaya...

Mart`2009 Aydın...