Gölgelerdeki Maskeler

Boşa gayret rüzgârlara yön vermeye çalışmak

Rotanı düzgün çiz

Yelkenlerini çevir

Unutma

İnsanı seven insan hep sevilir

Gölgeleri silmeyle geçirme zamanını

Güneşe engel ol

Hepsi silinir

Gerçeği yaşamak istese de insan

Karşısına hep meşhur roller dikilir

Dünü yarına taşımak zorunda değil insan

Yarınlarını mutlu kıl dün olsun

Hiçbir şeye kederlenme, hep gülümse

Bırak

Talihin üzgün olsun

Niye her gün duvarlarını boyasın ki insan

Çekip en güzel anların fotoğraflarını asmak varken

Yakışır mı saklanmak örümcekli düşüncelere

Uçurumlardan düşmeyi düşlemek yakışmaz

En güzel çimlerin yeşillerine basmak varken

İnsan bir goncadır bir defa açar

Tercihlerin kimi gözyaşı dolu kimi kahkaha

Zaman çok çabuk geçiyor

Herkesin dilinde bir tekerleme

'Var daha!'

Anlamak zordur anlaşılmak gibi

Köşeleri yuvarlatmak zorunda değil insan

Soymak lazım bütün maskeleri vücudundan

Kışlar olur mevsimlerde lakin iki bahar vardır

Çabuk geçer, hemencecik gelir nisan

Dedim ya

İnsan boşuna rüzgârlarla uğraşır

Gece gündüz dünlerle boğuşur

Bir atımlık fişekten çıkmıştır hayat

Boş tenekeler problemleri doldurur günleri

İnsan nedense yaşamayı unutur

Bir gonca güldüm, doğduğum gün açtım

Ey hayat söyle, hangi günahı işledim de

Bütün gölgelerimdeki maskelerle sana bulaştım?