Gölgeme Şavkın Düştü

Tan vakitlerinde doğarsın yamaçlarıma

Karanlıklar çekilir tenimden

Geceden kalma

Uçuşur sabahın mahmurluğu

Aydınlığa bürünür gölgeler

Gözlerinin şavkı dökülür yollarıma

Uykusuzluğuma sarılır gülüşlerin

Ay kırılır tenimde Kuşluk vakitleri sorgusunda

Susarım bir ben ....

Tan vakitlerinde doğarsın yamaçlarıma

Bir dere çağlar yüreğimde

Bir martı havalanır süzülür endamında

Bir karanfil çiçek açar umudun orta yerinde

Boynunu bükme sevdamızın

Kırma dallarını aşkın

Hiç gitme kal yamaçlarımda

GÖLGEME ŞAVKIN DÜŞTÜ