Göz Göre Göre Bitiyor Bitmez Dediğimiz Aşkımız

Ben sana yıldızlar topladım gökyüzünden

Bütün odalarına serpiştirdim

Karanlık gecelerde korkmayasın

Aydınlık içinde kalasın diye...

Güneşten bir parça koparıp getirdim

Üşümeyesin diye...

Ben kaç kez karanlıklarda kayboldum bilmezsin.

Kendimi bile göremez oldum çok gece.

Yalnızlığımda ne çok üşüdüm bir bilsen..

Elim ayağım buz tutardı

Dudaklarım tirerdi / konuşamazdım.

İşte ozaman seni düşündüm

Binbir hayal içinde

Eteğine tutundum

Öyle aydınlığa çıkıp kurtuldum.

Boşuna mıydı bütün bunlar ?

Günlerce düşünüp, durdum.

Demek bu kadarmış..

Her sevdada olduğu gibi

Sonunda

Seven hep yalnız kalırmış

Şimdi

Dalından düşmüş bir yaprak gibiyim.

Bir de sen ezip, iyice dağıtma...

Yapma...

Kahır yüklü gecelerin koynuna atma beni..

Yapma..

Yalnızlığın kollarında ağlatma beni...

Gitme..

Günahıma girme...

Sorgusuz sualsiz aşkımızı infaz etme...

Kalmanın mümkünatı yok mu ?

Bu kadar kolay mı gitmek ?

İçin hiç mi yanmaz

O zından gözlerinden

Hiç mi yaş akmaz ?

Şimdi kime ne diyeyim ?

Soran olursa

Nasıl anlatayım ?

Hangi arkadaşım,

Hangi dostum inanır bana ?

Sussam bir dert

Anlatsam yokluğun başıma bela..

Ve susuveriyor

Kırçiçeklerinin

Rüzgarlarla beraber söylediği şarkımız

Ne kadar garip,

Hayat ne kadar acımasız...

Göz göre göre bitiyor

Bitmez dediğimiz aşkımız...