Gülümse Ey Gülce

Gülümse ey Gülce

Gülümse sevgili

Gülümse ki

Oluversin her şey gönlümüzce...

Bazen yağmur olur yağar acılar üstümüze

Gelir her bela

Âdeta

Üstümüze üstümüze

Sevdalar biter hüzün kalır geriye

Söz biter süküt eder

Her bir harf,

Her bir hece

Aşk guruba girer

Siyaha bürünür gece...

Gülümse ey Gülce

Gülümse sevgili

Gülümse ki

Oluversin her şey gönlümüzce...

Ah be Gülce...

Bazen acı vurur yüreğimize

Bazen yağmur

Can çekişir duygular

Varıp dayanır köprücük kemiğimize

Ne gül açar bağımızda, bahçemizde

Ne bülbül öter

Baykuşlar tüner

Yuva yapar gönül hanemizde.

Sırf akşamlar kucaklar yalnızlığımızı

Ne saran

Ne soran olur

Yüreğimiz sadece

Hüznü solur

Hüznü yutkunur...

Gülümse ey Gülce

Gülümse sevgili

Gülümse ki

Oluversin her şey gönlümüzce...

Ah be Gülce

Gözyaşının tadı bile acı'dır

İşte bu yüzden düştüğü yeri,

Yüreği incitir

Ve

Acıtır.

Belki bunu deniz mavisi gözlerinden

Dudağına sızınca anlar, fark edersin

Oysa,

Düşen düşmüş

Giden gitmiş

Neylersin..

Döndürmeye gücün yetmez

Koşsan da ardından,

Nafile!...

Yetişemezsin

Kalır geride bize,

Yine hüzün

Yine yağmur...

Söyle,

Söyle be Gülce

Seven nasıl unutur...

Gülümse ey Gülce

Gülümse sevgili

Gülümse ki

Oluversin her şey gönlümüzce...