Gülümsemelerinle Yaşa

Bu kadar geç mi tanırmış insan insanı

Yürek sıcak tamam

Bakışlar içten

Peki, ben niye garipsedim bir ara, bocaladım

Yüzümü kapıya döndüm

Niye yıkıldı sağlam sandığım direkler gökyüzünden

Gözlerimi kör eden neydi gün ışığında yahut mehtapta

Yüreğimdeki kayalar mıydı parçalanan, yüreğindekiler mi

Çok düşündüm yanaklarımda ıslaklık

Sonra gülümsedim, mutluluk bulduğumdu

Sebep suskunluğun

Sonra çözdük düğümlerin çoğunu dilinden

Kapıya döndüm sırtımı bu defa

Tekrar sarıldım her an özlediğim gözlerine

Ellerin sıcak

Dedim sen git diyinceye kadar

Tek yüreğim var, o da senin olacak

Resmini çizdim

Bu gece seyret karşısına geçip

İşte sen busun

Her satırını kuyumcu inceliği ile ördüğüm masal

Açtığım her pencerede görmek istediğim yüz

Sevgi dolu bir yüreğin konduğu tertemiz bir sunak

Belki de

Belki de gönlü yalnızların sığındığı tek korunak

Dalgalı saçlarında hep meltemler dolaşsın

Dudaklarında en içten mutluluk yansısın

Çok yaşamak marifet değil biliyorum

Hep var ol, çok yaşa

Bir isteğim var senden

Sev beni, istersen sevme

Ama hep gülümsemelerinle yaşa

Gülümsemelerinle yaşa