Gülüşlerin Öpmeli

Dudaklarım acıyor yalnızlığını yudumlarken

Koyuluyor kıvrımlarına maziden bir tat

Başucum yokluğunla demlenmiş

Alnım kan ter içinde kalmış akıyor düşlere.

Gülüşlerin öpmeli yüreğimi,

Sesin dokunmalı solmuş gamzelerime

Kan yerine sen dolaşmalı damarlarımda.

Aralamıştın sana armağan edilen

Güneşe bile kapalı yürek perdelerimi.

Pusuda şimdi ürkek bakışlarım

Düşürdüm tuttuğum yılları ellerimden

Yokluğun indi yüzüme.

Rüzgar olup savursan da dallarımı

Köklerime işledin vız gelir ayazlar.

Bıraktın üzerime denizden çaldığın dalgaları.

Bir kaç nefesle soluduğum

Umudumu uğurlasam da maviliklere

Konuk olmak için yüreğine göz kırpan bedenim

Üşümüş, ıslak...

Öylesi içimde kalmışken

İlle de sen...