Gün Karanlık

Masumdunuz

Yarındınız

Gelecektiniz

Gençliktiniz

Şimdi,

Demli bir hüzün kaldı yüreğimizde

Dört yanımız beton

Hepimizin kalbi üzerinde.

Acılarımız yarışıyor

Kaybedeni yok

Herkes birinci.

Gün karanlık

Yürek enkazda

Ateşe dokunmadan

Yanar mı insan?

Yanıyoruz.

Çiçeklenir mi taşlar yeniden

Geçer mi yürek sızısı?

Sağımız, solumuz

Her yanımız acı.

Hangi bahar,

Söndürür bu yangını

Ya içimizde ki çığlıklar

Susunca biter mi?

Sesliydi çığlığınız

Sesliydi ölümünüz

Affedin bizi

Duymadık

Duyuramadık

Sesinizi....