Günahın Yüzsüz Çocukları

gecenin haylaz kızı hüzün

rüzgarın okşadığı gibi yaprakları

dokundu gözlerine

bendini aşan sular çağladı

bir mehtap

bir de kaymasından umudu kestiği yıldızla paylaştı sırrını

alaylı gülen yılların sesini duydu

irkildi

gençliği, hayaletlerin oynaştığı kabristana göz kırpıyordu

yüzü ellerinin arasında

elleri yüzünün karasında

"vayy"

dedi ağladı

omuzlarında kıran kırana savaşın ganimetleri

sırtında kambur

odun yüküyle yorgun

ucu ateşte

ucu zehirli hançer

ne yana dönse kan/sızdı

düşmanın bile uyuduğu zamanlarda dirildi nedametin ölü kuşları

kanatlarında kıyamet korkusu

kanatlarında ateş kokusu

uçtuğu gökyüzünde fırtına öncesi sessizliğin nefes alışı

veremeyişi

sağanak tövbelerde ıslanan bahçe

çürüyen meyveler

bu kaçıncı dönüş

bu kaçıncı gidiş

"sayy"

dedi ağladı

acizliğin sahnesinde oynandı insanlık oyunu

dudaklarını araladı duanın perdesi

gömüldü iblisin gururu, meleklerin alkışlarında

ayaklarının altında nefsi

yüreğinin zincirlerini söküp

iman ateşiyle eritti demiri

"hayy"

dedi ağladı

"hayy"

dedi güldü

gamzelerine saklanmış günahın yüzsüz çocukları

ne vakit gülecek olsa

"burdayım" diyordu

ölene kadar