Güne Böldüm Hüzünlerimi 4
perşembeden cumaya
tıkanmış ucu,
geçemez zaman
aydınlığa hasret bir karanlık nöbeti
benimkisi
sürer gider
geceler boyu
geceler
hecelerimi
günlere bölüp
her zaman kipini
sonsuza değin uzattım
yollar boyu
sevdalar ağarttım
ve kanadım
ve kanattım
birikmişlerimi
sürer gider
geceler boyu
geceler
aklıma düşer delice şeyler
bir adım yaklaşmışım
bir adım daha
kanamışım
ezeli olmayan
ebedi belli olmayan
yalnızlığımda
'daha yaşanılası
günler var daha'
gibi
duyulası her kelime
duyulmuyor artık
özneler karışıyor birbirine
meçhul dosyaların
hiç el değmeyen raflarına kaldırılıyor
güne ağaran yüzler
sürer gider
geceler boyu
geceler
kimseler bir şey
bilmezler
cümlelerin ardına sığınamaz
artık müebbete bağlanamaz kelimeler
konuşmamız lazım
gerekirse basit kelimelerle
gerekse de
dağ yığını dizelerimizle...
ko(nu) şmamız lazım
ağarana kadar
tan yeri
...